در دنیای پیشرفته پزشکی و فناوری‌های نوین، ادعاهای مربوط به توانایی هوش مصنوعی در درمان سرطان به عنوان یک نقطه عطف محسوب می‌شوند. اما واقعیت‌های علمی حاکی از آن است که فاصله زیادی میان این ادعاها و قابلیت‌های واقعی وجود دارد. استارتاپ ویووداین، یک شرکت زیست‌فناوری نوآور، با چالش کشیدن این ادعاها و تمرکز بر مشکل اصلی صنعت، یعنی کمبود داده‌های زیستی واقعی، راهکار جدیدی ارائه داده است.

این استارتاپ با توسعه سامانه‌ای به نام HIVE، توانسته است نیازهای اساسی مدل‌های هوش مصنوعی را در فرآیند کشف دارو برطرف کند. سامانه HIVE از آزمایشگاه‌های رباتیک ماژولار تشکیل شده که قادر است تا ۲۰ نوع بافت مختلف بدن انسان را کشت دهد و به صورت خودکار داروها را روی این بافت‌ها آزمایش کند. نتایج این آزمایش‌ها به صورت داده‌های علّی و واقعی تولید می‌شود که به شدت مورد نیاز مدل‌های هوشمند در پزشکی است.

مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار ویووداین، آندری جورجسکو، بر اهمیت این داده‌های زیستی تأکید می‌کند و می‌گوید در غیاب آزمایش‌های انسانی، مدل‌های هوش مصنوعی نمی‌توانند نقش مؤثری در درمان بیماری‌ها ایفا کنند. او معتقد است که این مدل‌ها تنها می‌توانند در آزمایش‌های حیوانی یا مطالعه‌های تک‌سلولی فعالیت داشته باشند، اما فاقد درک عمیق از فرآیندهای زیستی هستند.

همچنین، داریو آمودی، مدیرعامل شرکت آنتروپیک، در انتقاد از ادعاهای غالب در مورد درمان سرطان با هوش مصنوعی، بیان می‌کند که این ادعاها بیشتر شبیه کلیشه‌هایی هستند که هنوز در مرحله تئوری باقی مانده‌اند و نتایج عملی قابل قبولی ارائه نداده‌اند. هرچند چهره‌هایی مانند سم آلتمن و دمیس هاسابیس از گوگل دیپ‌مایند، بر نزدیک بودن فناوری هوشمند به درمان بیماری‌ها تأکید کرده‌اند، اما نتایج ملموس و داروهای جدید هنوز مشاهده نشده است.

جورجسکو در این زمینه توضیح می‌دهد که آموزش‌های فعلی هوش مصنوعی بر پایه تصاویر ایستا استوار است و فاقد درک علت و معلول در فرآیندهای زیستی است. به عبارت دیگر، مدل‌ها تنها الگوهای ظاهری را یاد می‌گیرند، اما نمی‌توانند رابطه‌های علّی و فرآیندهای علت و معلول را درک کنند. او بر اهمیت توسعه فناوری‌هایی تأکید می‌کند که بتوانند رابطه‌های علت و معلول در زیست‌شناسی انسانی را شناسایی و فعال کنند، چرا که این امر پایه و اساس هر نوع درمان مؤثر است.

در آینده، توسعه داروهای درمانی نیازمند درک عمیق‌تر و مدل‌های پیشرفته‌تر است و تنها تکیه بر روش‌های تجربی کافی نیست. به همین دلیل، ایجاد رابطه‌های علّی در زیست‌شناسی انسانی اهمیت حیاتی دارد و می‌تواند مسیر را برای کشف داروهای جدید هموارتر کند. این رویکرد، نه تنها بهبود فرآیندهای درمانی را تسریع می‌کند، بلکه امکان توسعه درمان‌های ترکیبی و شخصی‌سازی شده را نیز فراهم می‌سازد. در نتیجه، فناوری‌های نوین و داده‌های واقعی، کلید موفقیت در درمان سرطان و سایر بیماری‌های پیچیده در آینده خواهند بود.

مقالات مرتبط