در دنیای پیشرفته علوم کامپیوتر و ریاضیات، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری قدرتمند در حل مسائل پیچیده شناخته میشود. اخیراً، یک مدل هوش مصنوعی با نام کلاد که توسط شرکت آنتروپیک توسعه یافته است، توانسته است گامی بزرگ در حل یکی از معماهای سرسخت ریاضیات، که به مدت ۱۶۷ سال بدون حل باقی مانده بود، بردارد. این معما که با فرضیهی ریمان مرتبط است، در طول نیم قرن پژوهش، دانشمندان توانسته بودند اثبات کنند که ۴۱.۶ درصد از صفرهای غیربدیهی تابع زتای ریمان روی یک خط عمودی قرار دارند. اما مدل هوش مصنوعی کلاد، پس از ۵۴ ساعت پردازش و با کمک پیامهای انگیزشی و راهنماییهای مناسب، توانست این درصد را به ۶۷.۲ برساند، که نشاندهنده پیشرفت قابل توجه در تحلیل و کشف راهحلهای جدید است.
در این فرآیند، کارمندان و پژوهشگران نقش مهمی در هدایت و ترغیب سیستمهای هوشمند ایفا کردند. برای نمونه، جراد سامنر، یکی از برنامهنویسان شرکت، در حین فعالیتهای روزمره خود، از مدل درخواست کرد تا روی فرضیهی ریمان تمرکز کند. او با ارائهی پیامهای انگیزشی نظیر «ادامه بده و به خودت اعتماد کن»، باعث شد تا سیستم بتواند در مسیر حل معما، به صورت فعال و مستقل، ۲۳ عامل پژوهشی همزمان را آزمایش کند. این اقدام نشان میدهد که تشویقهای کلامی و ترغیب روحیه، در بهبود عملکرد و توانمندسازی هوش مصنوعی نقش مهمی دارند. بر اساس تحلیلهای کارشناسان دانشگاه استنفورد، این نتیجه، یکی از موفقترین نمونههای به کارگیری هوش مصنوعی در حوزه ریاضیات تاکنون است.
محققان بر این باورند که مدلهای زبانی بزرگ، در مواجهه با مسائل بسیار پیچیده، دچار نوعی تردید در محاسبات خود میشوند. این رفتار، شباهتهایی با روند تصمیمگیری انسان دارد که نشان میدهد چگونه ترغیب و راهنمایی میتواند بر فرآیندهای شناختی سیستمهای هوشمند اثر بگذارد. مدیران ارشد شرکتهای فعال در حوزه هوش مصنوعی، معتقدند که این دستاورد، نشاندهنده توانایی سیستمهای هوشمند در تحلیل و حل مسائل بسیار دشوار است، و این امر، چشمانداز جدیدی را برای کاربردهای علمی و پژوهشی ارائه میدهد. در مجموع، این پیشرفت، نشان میدهد که با بهرهگیری از روشهای انسانی مانند تشویق و یادآوری، میتوان مسیر کاوش هوش مصنوعی را هموارتر ساخت، و راه را برای کشف راهحلهای نوآورانه در علوم ریاضی و دیگر حوزهها باز کرد.
