نقد و بررسی تخصصی فروش دیوان علی اشتری ( فرهاد )

علی اشتری متخلص به فرهاد فرزند شادروان میرزا احمد خان اشتری بسال 1301 شمسی در تهران چشم بجهان گشود . غزلهای عارفانه و زیبا بسیار سروده است ، این شاعر بلند پایه بتاریخ 11 دیماه 1340 دارفانی را وداع گفت . مطلع یکی از غزلیات شیرینش این بیت است : گر چه افکندی ز چشم خویش آسانم چو اشک یک شب ای آرام جان بنشین بدامانم چو اشک علی اشتری، از آن جا که در ماجراجویی عاشقانه گرفتار آمد، «فرهاد» را برای تخلص برگزید. وی در عرصه غزلسرایی در زمان خود کمابیش اسم و رسمی داشت و دو سه مجموعه شعر هم از او به چاپ رسید. در دیوان او (ص 109) این رباعی معروف به چشم میخورد در خدمت خلق بندگی ما را کُشت وز بهر دو نان دوندگی ما را کُشت هم محنت روزگار و هم منت خلق ای مرگ بیا که زندگی ما را کُشت