ناشنوایی در نوزادان یک مشکل جدی است که در صورت عدم تشخیص زودهنگام، میتواند تأثیر منفی بر رشد گفتاری، زبانی و اجتماعی کودک داشته باشد. شناخت علائم اولیه و انجام غربالگریهای لازم اهمیت زیادی دارد تا بتوان از بروز مشکلات جدیتر جلوگیری کرد.
علائم و نشانههای مشکلات شنوایی در نوزادان
در ماههای ابتدایی زندگی، نوزاد باید به صداها واکنش نشان دهد و آنها را تشخیص دهد. عدم واکنش مناسب به صداهای بلند، بیتفاوتی نسبت به صداهای محیط و ناتوانی در تولید صداهای اولیه نظیر «ما» یا «دا» از جمله نشانههای هشداردهنده محسوب میشوند. واکنش ندادن به صداهای محیطی، ناتوانی در بیدار شدن هنگام شنیدن صداهای بلند و عدم استفاده از صدا برای جلب توجه، از علائم رایج ناشنوایی در نوزادان هستند.
دلایل شایع ناشنوایی در نوزادان
عوامل متعددی میتوانند منجر به بروز مشکلات شنوایی در نوزادان شوند که مهمترین آنها عبارتند از:
- سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی: در صورت وجود سابقه ناشنوایی در خانواده، احتمال بروز این مشکل در نوزاد بیشتر است.
- عفونتهای دوران بارداری: بیماریهایی نظیر سرخجه و سیتومگالوویروس میتوانند بر روی شنوایی نوزاد تأثیر منفی بگذارند.
- زایمان زودرس و نوزادان با وزن کم: نوزادانی که قبل از موعد به دنیا میآیند یا وزن کم دارند، بیشتر در معرض خطر آسیبهای شنوایی قرار دارند.
- عوامل محیطی و مصرف داروهای خاص: قرار گرفتن در معرض صداهای بلند و مصرف داروهای خاص در دوران بارداری از دیگر عوامل مؤثر در بروز ناشنوایی هستند.
اهمیت تشخیص زودهنگام مشکلات شنوایی
تشخیص سریع و دقیق مشکلات شنوایی در نوزادان اهمیت فراوانی دارد. هر چه زودتر این مشکل شناسایی شود، فرصت مناسبی برای مداخلات درمانی و توانبخشی فراهم میشود. توصیه میشود غربالگری شنوایی در نوزادان قبل از یک ماهگی انجام شده و در صورت نیاز، ارزیابیهای تخصصی در سهماهگی صورت گیرد. انجام این فرآیندها میتواند از تأخیر در رشد زبانی و گفتاری جلوگیری کند و مهارتهای اجتماعی کودک را حفظ کند.
نشانههای ناشنوایی در کودکان بزرگتر
در سنین ۲ تا ۳ سالگی، کودکان باید توانایی ساخت جملات کوتاه و درک دستورات ساده را داشته باشند. اگر کودک در گفتار دچار مشکل است، جملات دو یا سه کلمهای نمیسازد، به سوالات ساده پاسخ نمیدهد یا از تولید صدا برای نیازهای خود استفاده نمیکند، ممکن است دچار مشکل شنوایی باشد و نیازمند ارزیابی مجدد است.
کلام آخر
ناشنوایی در نوزادان یک مشکل جدی است که در صورت بیتوجهی، میتواند تأثیر منفی بر رشد زبانی، گفتاری و اجتماعی کودک داشته باشد. آگاهی نسبت به علائم اولیه و انجام غربالگریهای منظم، کلید پیشگیری از بروز آسیبهای جدی است. در صورت مشاهده هرگونه علامت هشدار، مراجعه به متخصص شنواییسنجی و انجام آزمایشهای مربوطه ضروری است تا درمان بهموقع آغاز شود و روند رشد کودک دچار اختلال نگردد.
