پیدا شدن میکروپلاستیک در تمام سرخرگ‌های انسان و پیامدهای سلامتی

در جدیدترین پژوهش‌های علمی صورت‌گرفته، دانشمندان موفق به کشف حضور ذرات میکروپلاستیک در تمامی نمونه‌های سرخرگ‌های انسان شده‌اند. این یافته نشان می‌دهد که این ذرات ریز پلاستیکی، نه تنها به طور گسترده در محیط زیست، بلکه وارد بدن انسان و درون رگ‌های حیاتی ما شده‌اند. بر اساس نتایج بررسی‌های انجام‌شده، در ۱۷ نمونه بافت سرخرگ‌های انسان، تمامی نمونه‌ها حاوی میکروپلاستیک بودند و غلظت این ذرات در دیواره‌های سرخرگ‌ها، حتی بیشتر از میزان موجود در جریان خون گزارش شده است. این کشف، زنگ خطری جدی برای سلامت عمومی است، زیرا ارتباط میان تجمع پلاستیک‌ها و بیماری‌های قلبی-عروقی، از جمله تصلب شرایین، بسیار نگران‌کننده است. تحقیقات نشان می‌دهد که در سرخرگ‌های کرونری و کاروتید، که مسئول تامین خون به قلب و مغز هستند، میزان میکروپلاستیک تقریباً دو برابر نمونه‌های سالم است. این تفاوت، می‌تواند نشانگر ارتباط مستقیم بین حضور این ذرات و بروز بیماری‌های قلبی و عروقی باشد. علاوه بر این، فرآیندهای آسیب‌رسانی ناشی از این ذرات، شامل استرس اکسیداتیو، اختلال در متابولیسم چربی و انرژی، و تحریک پاسخ‌های التهابی، می‌تواند عواقب وخیمی برای سلامت انسان داشته باشد. شایع‌ترین نوع پلاستیک یافت‌شده در این بررسی، پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) بود که در تولید بطری‌های آب، بسته‌بندی مواد غذایی و الیاف پوشاک کاربرد دارد. از طرف دیگر، مطالعه‌ای مستقل در مجله معتبر «نیوتنگلند جورنال آو مدیسین» نشان داد که حدود ۶۰ درصد از بیماران مورد بررسی، میزان قابل‌توجهی از پلی‌اتیلن در پلاک‌های سرخرگی خود داشتند و این میزان با افزایش خطر حملات قلبی و سکته‌های مغزی رابطه مستقیم دارد. مسیرهای ورود این ذرات به بدن نیز موضوعی است که نیازمند تحقیقات بیشتر است؛ فرض بر این است که بلعیدن غذا و آب، و استنشاق هوای آلوده، اصلی‌ترین راه‌های ورود میکروپلاستیک‌ها به سیستم بدن هستند. مطالعات حیوانی نشان داده است که این ذرات می‌توانند موجب آسیب‌های سلولی، استرس اکسیداتیو، و اختلال در متابولیسم چربی و انرژی شوند. تداوم حضور و تجمع این ذرات در بدن، نه تنها بر سیستم قلبی-عروقی، بلکه بر سایر بافت‌ها و اندام‌های حیاتی نیز تاثیرگذار است، و به همین دلیل، نیاز به اقدامات پیشگیرانه و کنترل این عوامل حیاتی است. یافته‌های اخیر، اهمیت کاهش استفاده از محصولات پلاستیکی و ارتقاء روش‌های جایگزین را بیش‌ازپیش نشان می‌دهد و مطالعات آینده باید بر روی پیدا کردن راه‌های جلوگیری و کاهش ورود این ذرات به بدن انسان متمرکز شوند.