روایت یک معلم بازنشسته و چالشهای مالی در مقابله با سرطان
در این بخش، داستان یک معلم بازنشسته ۷۴ ساله که با بیماری سرطان دست و پنجه نرم میکند، روایت میشود. او با حقوق ماهانه حدود ۲۱ میلیون تومان، طی مدت کوتاهی بیش از ۵۰ میلیون تومان برای تهیه دارو و انجام درمان هزینه کرده است. این هزینههای بالا، او را در وضعیت دشواری قرار داده است و ادامه درمان برایش به یک نگرانی بزرگ تبدیل شده است.
تجربه شخصی و مشکلات مالی
خانم کشاورز، که سابقه بیماری سرطان پستان دارد، ابتدا پس از هشت جلسه شیمیدرمانی، جراحی و رادیوتراپی، درمان موفقیتآمیزی داشت. اما پس از چند سال، بیماری مجدداً ظاهر شد و متاستاز در بخشهای دیگر بدن او تشخیص داده شد. این موضوع، شروع درمان جدیدی برای او بود که هزینههای آن بسیار سنگین شد.
مخارج درمان و تاثیر تغییرات بیمهای
در طول درمان، هزینههای دارویی، آزمایشها، تصویربرداری و ویزیت پزشکان، مجموعهای از مخارج را برای بیمار تحمیل میکند. خانم کشاورز توضیح میدهد که در ابتدا، با حمایتهای بیمهای، هزینه داروی اصلیاش کمتر از یک میلیون تومان بود، اما پس از تغییر در سیاستهای بیمه، ناگهان این هزینه به دهها میلیون تومان رسید و در مواردی حتی از او خواسته شد تمام قیمت دارو را بپردازد.
از بهبود اولیه تا شروع مجدد درمان
خانم کشاورز، از سال ۱۳۹۶ با سرطان پستان مبارزه کرده است. پس از گذراندن دورههای مختلف درمان و چکاپهای مرتب، بیماری مجدداً در تابستان سال گذشته عود کرد و متاستاز در بدن او تشخیص داده شد. او علاوه بر سرطان، با مشکلات جسمی دیگری مانند بیماری قلبی و مشکلات کلیوی نیز مواجه است که نیازمند جراحی و درمانهای متعددی است.
مواجهه با هزینههای درمان و تغییرات بیمهای
در مراحل اولیه، با حمایت بیمه و کاردکس خاص، هزینه داروی اصلی کمتر از یک میلیون تومان بود. اما پس از تغییر در سیستم بیمه، زمانی که برای دریافت دارو مراجعه کرد، با نرخهایی بسیار بالاتر مواجه شد. در یکی از مراجعهها، به او گفته شد باید ۴۵ میلیون تومان پرداخت کند و در مرحله بعد، بیمه اعلام کرد که دیگر این دارو را تقبل نمیکند و او باید کل هزینه ۹۰ میلیون تومانی را بپردازد. او میگوید که این وضعیت، شوک بزرگی برای او بود، زیرا هر ۲۰ روز یکبار باید این درمان را ادامه دهد.
پیگیری و راهحلهای موقت
در نهایت، پس از چندین مرحله پیگیری، خانم کشاورز توانست آخرین نوبت دارو را با هزینه حدود ۲۰ میلیون تومان تهیه کند. اما این وضعیت، نشاندهنده بحران مالی و ناتوانی بیماران سرطانی در تأمین هزینههای درمان است که نیازمند توجه جدی و اصلاح سیاستهای بیمهای است.
هزینههای درمان و چالشهای مالی بیماران سرطانی
«۲۰ میلیون تومان صرف دارو، و ۶.۵ میلیون تومان تنها برای تزریقها»
هزینههای درمان فراتر از خرید دارو است. کشاورز، بیمار نیازمند، توضیح میدهد که برای هر مرحله تزریق، حدود ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان پرداخت میکند و آزمایشهای دورهای نیز هزینههای جداگانهای دارند. او میافزاید: «در این دوره، حدود ۲۰ میلیون تومان فقط برای داروی اصلی هزینه کردم و هزینه تزریق هم حدود ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شد. آزمایشهای مربوطه نیز هزینهبر است؛ گاهی بیمه این هزینهها را صفر اعلام میکند، اما در مواردی، مجبور شدهام مبلغ چهار میلیون تومان پرداخت کنم چون سایت بیمه بسته بوده و نمیدانستم چطور باید کارم را انجام دهم.»
کشاورز همچنین از تأخیر در پرداخت برخی هزینهها خبر میدهد، هزینههایی که قرار بوده پس از پیگیریهای مکرر، از بیمه بازگردانده شوند اما هنوز پرداخت نشده است. او میگوید: «یک مورد هزینه حدود ۱۰ میلیون تومان بود که هنوز پس از چهار ماه، پرداخت نشده است. چندین بار مراجعه کردهام و میگویند صبر کنید.»
هزینه درمان، از حقوق بازنشستگی فراتر میرود
«حقوق ماهانه من ۲۱ میلیون تومان است؛ اما در عرض ۱۰ تا ۱۵ روز، حدود ۵۰ میلیون تومان هزینه کردهام»
فاصله میان درآمد و هزینههای درمان، بخش دیگری از روایت این معلم بازنشسته است. کشاورز میگوید پس از کسر بدهیها و وامها، دریافتی ماهانهاش حدود ۲۱ میلیون تومان است، رقمی که حتی هزینه یک مرحله درمان او را پوشش نمیدهد. او ادامه میدهد: «در این مدت، تنها در همین ۱۰ تا ۱۵ روز، حدود ۵۰ میلیون تومان خرج کردهام و هنوز یک ماه نگذشته که باید برای مرحله بعدی درمان بروم.»
او همچنین از هزینههای بستری و درمان کلیه صحبت میکند؛ هزینهای که در یکی از موارد، حدود ۷۰ میلیون تومان برآورد شده است، هرچند بخشی از آن با معرفینامه بیمه کاهش یافته است.
دوندگی بیماران در پی دریافت حمایتهای بیمه و تأثیر آن بر ادامه درمان
فشار مالی تنها بخش مالی نیست، بلکه بخش قابل توجهی از انرژی این بیمار ۷۴ ساله صرف مراجعههای مکرر حضوری به بیمهها، داروخانهها و مراکز درمانی برای مشخص کردن وضعیت پوشش هزینهها میشود. او میگوید: «چرا باید ساعتها در داروخانه بایستم؟ چرا باید از این نهاد به آن نهاد مراجعه کنم؟ یک روز از ساعت ۹ صبح رفتم و تا چهار بعدازظهر برگشتم. مدارکم زیاد است؛ در یک مکان میگویند این مدرک معتبر است و در جای دیگر میگویند نیست.»
کشاورز حتی در مقطعی، فشار هزینهها و دشواری پیگیریها را انگیزهای برای کنار گذاشتن درمان عنوان میکند: «به دخترم گفتم دیگر خسته شدهام و قصد دارم درمان را کنار بگذارم. او ناراحت شد و گفت حتی اگر هزینه درمان ۹۰ یا ۱۰۰ میلیون تومان باشد، باید ادامه بدهی.»
مطالبه اصلی این معلم بازنشسته، ایجاد حمایتهای پایدار برای بیمارانی است که درمان آنها کوتاهمدت یا انتخابی نیست. او معتقد است: «درمان من ادامه دارد. شاید بتوانم یک مرحله را با سختی یا آسانی بگذرانم، اما هزینههای آن هر چند وقت یکبار تکرار میشود. وضعیت خیلی از بیماران دیگر حتی بدتر است. اگر نهادی وجود دارد که بتواند کمک کند، باید فکری به حال بیماران خاص و ادامه درمان آنها شود.»
